
Czym jest DDA? DDA to skrót od Dorosłe Dzieci Alkoholików. To określenie osób, które wychowywały się w domu, gdzie był problem z alkoholem, a przez to dzieciństwo było trudne, nieprzewidywalne i często pełne napięcia. DDA nie oznacza jednej konkretnej choroby ani wyroku na całe życie. To raczej opis doświadczeń, które mogą zostawić ślad w dorosłości.
Dorosłe Dzieci Alkoholików bardzo często uczyły się już jako dzieci, że muszą być czujne, nie sprawiać kłopotów, przewidywać emocje innych i radzić sobie same. W takim domu dziecko może szybciej dorastać emocjonalnie, brać na siebie za dużo odpowiedzialności albo tłumić własne potrzeby, żeby przetrwać w trudnym środowisku. Z czasem takie zachowania mogą stać się stałym sposobem funkcjonowania także w dorosłym życiu.
DDA może objawiać się na wiele sposobów. Niektórzy mają trudność z zaufaniem innym ludziom, bo nauczyli się, że bliskość bywa niebezpieczna. Inni boją się konfliktów, bardzo chcą wszystkim dogodzić albo przeciwnie — zamykają się w sobie i nie proszą o pomoc. Często pojawia się też niskie poczucie własnej wartości, wstyd, poczucie winy, lęk przed odrzuceniem czy trudność w stawianiu granic. U części osób widać też nadmierną kontrolę, perfekcjonizm albo ciągłe napięcie.
Ważne jest jednak to, że DDA nie definiuje całego człowieka. To nie jest opis tego, kim ktoś jest, ale raczej tego, czego doświadczył. Osoba z takim doświadczeniem może budować dobre relacje, rozwijać się i uczyć nowych sposobów reagowania. Może w tym pomóc uczęszczanie na mitingi, lub praca z terapeutą.
Wiele osób z DDA dopiero po latach zaczyna rozumieć, skąd biorą się ich trudności. To często daje ulgę, bo okazuje się, że ich reakcje nie są „dziwne” ani „przesadzone”, tylko mają swoje źródło w dawnych doświadczeniach. Dzięki uczęszczaniu na mitingi można zacząć lepiej dbać o siebie, budować zdrowsze relacje i krok po kroku odzyskiwać poczucie bezpieczeństwa.
DDA jest przede wszystkim historią o trudnym dzieciństwie, ale też o możliwym zdrowieniu. DDA nie jest „etykietką”, lecz nazwą trudności, które mogą pojawić się u osoby dorosłej po dorastaniu w chaotycznym, niebezpiecznym lub emocjonalnie trudnym domu.
Nie każda osoba wychowana w rodzinie z alkoholem będzie miała takie same cechy, ale dla wielu to doświadczenie zostawia ślad na lata.
Najważniejsze jest to, że nad DDA można pracować. Pomagają w tym mitingi, które pozwalają lepiej zrozumieć swoje reakcje, budować zdrowsze relacje i uczyć się zdrowienia.
DDA może dawać objawy podobne do osoby uzależnionej, nawet bez picia alkoholu. Chodzi jednak nie o samo uzależnienie, tylko o wzorce zachowania i emocje, które często są skutkiem dorastania w trudnym domu.
Osoba z DDA może miedzy innymi:
- mieć trudność z zaufaniem innym,
- czuć dużo winy albo wstydu,
- bać się odrzucenia,
- mieć problem z mówieniem o swoich potrzebach,
- brać na siebie za dużo odpowiedzialności.

Dodaj komentarz